ROME
Op dit moment, nu ik dit schrijf, zitten mijn jaargenootjes al zo’n 15 uur in de bus op weg naar Rome. Maar op dit moment, nu jullie dit lezen, zit ik in het vliegtuig naar Rome, zoek ik de trein richting de camping of huppel ik alweer vrolijk (of vermoeid) door Rome. Wat heb ik hier naar uit gekeken zeg! Eindelijk een week écht vakantie, in plaats van de hele dag thuis zitten en braaf huiswerk maken. Eindelijk weer een warm zonnetje op m’n huid, ijsjes eten en vooral veel foto’s maken: ik heb er zin in!
Iedereen die komende week examens heeft: heel erg veel succes!
sneak peek #2
En de tuin is af! Helaas heb ik momenteel geen tijd om wat overzichtsfoto’s te maken en een before & after proberen te produceren; er staan er twee toetsen (vooral bijbehorende leerwerk natuurlijk) op me te wachten, ik moet m’n koffer voor Rome nog inpakken en ik moet mijn sollicitatie voor het bestuur van PREunion opsturen. Daarom bij deze wat foto’s die ik afgelopen weken van nieuwe plantjes in de tuin heb gemaakt:
polderkamp
Daar ging ik dan, samen met mijn 4 tassen en vampierencape, via Leiden naar Ellertshaar, een gehucht van precies één straat in Drenthe. Dit was het weekend waarvoor ik zo’n zeven vergaderingen heb bijgewoond, 20 offertes heb aangevraagd en een spooktocht heb uitgedacht, het beruchte polderkamp. Het feit dat er in Drenthe geen polders zijn, vergeten we even.
Organisatorisch ging het niet altijd even best, maar dat mocht de pret niet drukken. Een spooktocht waarbij ik nog net niet doof werd door gegil en bedreigd werd schoppen te krijgen als ik dichterbij kwam, een opdrachtenspel waarbij ik me moest laten mummificeren in wc-papier en een achtkamp met onder andere een kledingsliert en bierkratten lopen, stonden allemaal op het programma. Ik heb één poging tot moord gedaan en ben, vlak voor het weekend ten einde liep, zelf vermoord (met een paperclip welteverstaan)*. Ook het vlasjoelen (komkommerschijven over een tafel vol vla in de monden van het bestuur proberen te sjoelen) en de bonte avond waren een succes. Verder heb ik ‘s avonds aardig veel gedanst, gekingst (zonder drank – verstandig als ik ben, besloot ik mijn lever maar te sparen vanwege de pfeiffer), met de buurtjes rond een enorm kampvuur gezeten en ben ik m’n stem verloren. Het was half zes toen ik maar ging slapen en samen met twee vrienden m’n kussen besloot te delen, omdat zij die van hen vergeten waren. Ik had nooit verwacht dat ik het tot zo lang uit zou houden, zeker niet na overdag nog een klein uurtje fanatiek gebasketbald te hebben (het langste dat ik gesport heb ik 4 maanden, hooray).
Al met al was het een fantastisch weekend. Mede daarom ben ik momenteel hard bezig met mijn sollicitatie compleet te krijgen voor het nieuwe bestuur.
* we speelden een moordspel waarbij iedereen een sticker met een naam en een moordwapen kreeg, deze moest je ongezien op de rug van de betreffende persoon plakken om deze te vermoorden.
