Optimistisch als ik ben dacht ik dat het wel te negeren was. Dat als ik zou doen alsof er niks aan de hand was en gewoon door zou gaan met leven, ik er het minste last van zou hebben. Niets blijkt minder waar. Ik moet het onder ogen komen, pfeiffer, en dat valt me toch wel zwaar: halve dagen naar school, niet hockeyen, fietsen of dansen en geen feestjes.

Het enige wat ik nog bijna erger vind dan het ziek zijn, is het medelijden dat erbij komt kijken. Misschien maak ik dat met zo’n zeikblog -mijn excuses trouwens- alleen maar erger, maar het moet er even uit. Dat iemand een keer medeleven toont, prima. Soms zelfs fijn. Maar ik hoef niet, en dan ook echt niet, elke dag te horen hoe zielig een iemand mij vindt.

Misschien is het omdat het er dan weer ingewreven wordt dat het echt zo is. Misschien ligt het aan de persoon in kwestie. Of misschien is het omdat ik het weg wil stoppen, er niet aan wil denken en al helemaal niet over wil praten, omdat het zo gevoelig ligt. Ik doe maar stoer, maar op sommige momenten heb ik het er toch wel zwaar mee. Ik ben bang voor wat komen gaat. Nu, na 4 weken ziek te zijn geweest, word ik al gek. Mijn sociaal leven staat op lager pitje en ik ga met de dag weer verder achterlopen met school.

Nu pas besef ik hoe veel ik eigenlijk deed: bijles geven, hockeyen, dansen, polderkamp organiseren, dansen voor de glamournight, pre-university, natuurlijk gewoon school en daarnaast ook nog regelmatig afspreken met vriendinnen en af en toe een gezellig feestje. En nu moet ik 95% daarvan ineens laten. Plus elke dag horen hoe vervelend dat toch voor me moet zijn. En toch weet ik elke keer weer niet hoe ik moet reageren. Bah. Haat aan Pfeiffer en medelijden.

Zo. Dat lucht op. Vanaf nu weer wat vrolijkere blogjes.

Omdat ik nog 22 vragen iets te veel van het goede vond, heb ik er maar gewoon 11 uit gekozen om te beantwoorden:

1. Beschrijf jezelf in drie woorden.
Optimistisch, eigenwijs en ongeduldig

2. Je hebt een reis gewonnen, twee weken naar Spanje óf Zweden. Wat kies je?
Moeilijk, moeilijk. Ik hou van nieuwe landen ontdekken, en in Zweden ben ik nog nooit geweest, maar de Spaanse taal, het klimaat en de cultuur spreekt me toch veel meer aan. Spanje dus.

3. Wat is het mooiste cadeau dat je ooit hebt gekregen?
Een macbook Pro. Daar ben ik mijn ouders elke dag weer heel erg dankbaar voor.

4. Wat staat er nu (niet vals spelen!) onder CTRL + V bij jou? En waarom, uiteraard.
Oei, zelf ben ik stiekem best bang om te zien wat er staat. Let’s do this. (…) Oké, ik heb het maar eventjes verwijderd, want het waren namelijk gewoon alle vragen van deze tag, haha.

5. Wat is je lievelingsfilm?
Ook deze is moeilijk. ‘The Blind Side’ vind ik echt een prachtige film en kan ik vaak zien, maar nadat ik eergisteren de film ‘Finding Neverland’ heb gezien, kan ik eigenlijk niet meer kiezen.. 

6. Heb je een spaarvarken/spaarschildpad/spaarhond/spaar___ en zit er veel in?
Nee, all i have is een portemonnee, m’n geliefde bankrekening en een spaarrekening. Technisch gezien heb ik dus wel een spaar-iets. En als het goed is staat daar momenteel erg veel op: mijn ouders hebben vroeger regelmatig flink wat geld op gestort voor ‘later’. En zelf heb ik er eigenlijk nooit wat afgehaald onder het mom van: ‘ja maar dat is voor later’. De grote vraag is nu echter: wat is later?

7. Facebook of Twitter?
Facebook, for sure. Ik heb ooit in een ver verleden Twitter aangemaakt, maar het is niks voor mij. 

8. Wat voor kleur sokken draag je nu?
Zwart, saai he?

9. Welk goed doel steun je of zou je willen steunen? Waarom?
Oei, nu voel ik me heel slecht. Ik steun momenteel zelf geen goed doel, hoewel ik wel af en toe meehelp met het inzamelen van geld voor een inloophuis voor kankerpatiënten. Als ik een goed doel zou steunen, zou dat zijn voor mensen in ontwikkelingslanden. Het is best bruut om te zeggen, maar ik zou geen ziektefonds uit Nederland steunen, omdat wij wel bezig kunnen zijn met de kans op genezing ‘nog groter’ te maken, terwijl ze in ontwikkelingslanden dood gaan omdat er te weinig eten is…

10. Hoe klinkt jouw wekker?
Ik word elke ochtend wakker met een verschrikkelijk snerpend geluid aan de andere kant van m’n kamer. Zo móét ik wel m’n bed uit omdat anders de rest van het huis wakker wordt en ben ik dus meteen wakker!

11. Waar heb je voor het laatst heel hard om moeten lachen?
Mijn geheugen is echt te slecht voor woorden. Waarom weet ik niet eens meer, maar wat ik wel weet is dat het vorige week zaterdag bij m’n beste vriendin was.

De oneven nummers zijn de vragen van Niki, de even nummers die van Annemijn.

Nog zeventien dagen en dan is het zover: voorjaarsvakantie. En nog belangrijker: wintersport. Over ruim twee weken zal ik na een 9 uur durende autotocht de pistes onveilig maken in Ischgl (ja probeer dat maar eens normaal uit te spreken), samen met mijn ouders, zus, haar vriendje, een goede vriend van mij en zijn familie. Zeven dagen lang après-skieën en snowboarden, ik heb er zin in!

Ziet dit er niet heerlijk uit?

Sources: 1, 2, 3

Even off-topic, om het zo maar te noemen, de uitslag van het bloedonderzoek is er: ik heb Pfeiffer en licht bloedarmoede. Het verandert natuurlijk niks aan hoe ik me voel, maar het idee dat het nu geen nut heeft om het te negeren en weer gewoon zo veel mogelijk te doen, is toch iets moeilijk te accepteren dan ik voorheen had gehoopt…